In Treasures in Detail keer ik terug naar eerdere vectortekeningen van natuurvormen. Bloemen, planten en natuurelementen verschijnen niet langer als geheel. Ik vergroot delen van de tekeningen uit, waardoor het kader verdwijnt en onderliggende lijnen en structuren zelfstandig komen te staan.
Deze uitvergrotingen doen denken aan röntgenbeelden: niet de buitenkant, maar de structuur eronder wordt zichtbaar. De relatie met radiologie speelt hierin een belangrijke rol. Zoals een röntgenbeeld details zichtbaar kan maken die aan de buitenkant verborgen blijven, laten deze werken de binnenstructuur van mijn digitale tekeningen zien.
Tegelijkertijd verwijst die fragmentatie naar camouflage. In de natuur is een dier vaak niet als geheel zichtbaar: lijnen, kleuren en structuren kunnen samenvallen met de omgeving, waardoor delen verdwijnen en het geheel moeilijker herkenbaar wordt. Wat zichtbaar is en wat verborgen blijft, wordt zo onderdeel van de manier waarop we naar het beeld kijken.
De uitvergrote lijnstructuren worden met waterstraaltechniek uitgesneden in metaal. In een deel van de werken wordt het metaal gecombineerd met authentiek mondgeblazen glas. Het strakke, precieze metaal staat daar tegenover het organische karakter van het glas, met zijn luchtbelletjes, onregelmatigheden en kleurverschillen.
In andere werken blijft de lijnstructuur volledig open. De uitvergrote vormen kunnen daardoor ook associaties oproepen met glas-in-lood, hekwerken, deuren en architectonische structuren.
Door afstand tot de wand ontstaan schaduwen en reflecties. Het beeld verandert met het licht en met de positie van de toeschouwer. Metaal, glas, licht en schaduw worden zo samen onderdeel van het werk.
Meer over deze kunstserie is te lezen in het kunstenaarsboek True Blue.
